پررنگ ترین و جالب ترین جمله ای که از زمستان پارسال تاکنون درباره او شنیده ام این است؛" دلاور بزرگ نیا تغییر کرده است. او آن بزرگ نیای سابق نیست!" تغییر زاویه ی نگاه این مدیر با سابقه و به روز مازندران ریشه در کسب تجربه های پر شمار او دارد که باعث شده بخواهد بنیادی و ریشه ای به همه چیز بپردازد و طرحی نو دراندازد. اگر چه من که او را از دورترها می شناسم می دانم که انجام کار اصولی و حرفه ای در هر حوزه ای در ذات مدیریتی اوست. نقدهای پی در پی از اقدامات بزرگ نیا و سازمان پرمشغله اش در یک سال گذشته کمتر صدایش را درآورد. او تلاش کرد در حاشیه نسبتا امن سکوت سر و سامانی به اوضاع بدهد و بیشتر عمل کند، حتی اگر عملکردش انعکاس مناسبی نداشته باشد و به آن خوبی که باید دیده نشود.
 
دلاور بزرگ نیا مردم دار است؛ خصلتی که باعث می شود نخواهد دل کسی بشکند و خاطری مکدر شود. با روی باز برخورد می کند و طبعی که شوخ است.
 
گپ و گفت با این مدیر 52 ساله که دکتری حقوق بین الملل دارد و کوله بار تجربه 30 ساله مدیریتی اش را در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران پهن کرده سخت تر از گفتگو با یک سلبریتی است؛ چه اینکه بارها و بارها رشته کلام با آمدن میهمانی تازه و تلفنی مهم قطع شد. گفتگو با او که خوش استقبال و خوش بدرقه است درباره عملکردش در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان است؛ درباره حوزه ای که به اعتقاد او پس از یک سال همه مسئولان مازندران با یک ادبیات از آن سخن می گویند و انگار دارند با یک ادبیات و فهمی مشترک پیرامون آن و توسعه استان بر محور گردشگری برنامه ریزی می کنند.
 
و حالا  که خوشبختانه نگاهها به سمت گردشگری متمایل شده بزرگ نیا می خواهد بیشتر مصاحبه کند اما صندلی های میهمان اتاقش در ساختمان مشرف به میدان امام ساری نیاز به بازسازی و حتی تعویض دارد.
 
 
 
آقای بزرگ نیا می خواهم از هتلداری و هتل سازی در استان شروع کنم؛ بر اساس سیاست های سازمان در کشور، احداث هتل جزو اولویت های توسعه گردشگری در کشور تعریف شده، شما با این استراتژی در استان چقدر موافق هستید؟
 
گردشگری بدون زیر ساخت معنی ندارد؛ اقامتگاه مسافران و گردشگران یکی از جدی ترین موضوعاتی است که به عنوان زیر ساخت باید به آن پرداخت. اما این اقامتگاهها از یک کمپ ساده ارزان قیمت تا هتل 5 ستاره تاپ تعریف می شود. نکته اینجاست که در سطح کشور با توجه به اقبالی که گردشگران خارجی(اروپایی) در دولت جدید و با دیپلماسی که شکل گرفته نشان داده اند، به هتل های بیشتری نیازمندیم. اما در مازندران اگر همین میزان هتل های نیمه کاره یک تا 5 ستاره به بار بنشیند نیاز هتلینگ ما برطرف می شود.
 
شما در گفتگویی اعلام کرده بودید که بیش از 20 هتل 3 تا 5 ستاره در مازندران در حال ساخت است که 2 تا 3 سال آینده به بهره برداری می رسد، دقیقا چند هتل و بیشتر در کدام شهرهای استان در حال احداث است؟
 
عددی که اعلام کردم مربوط به هتل 4 و 5 ستاره است. در مازندران که با اقبال گردشگران داخلی مواجه است باید به فضاهای مناسب و ارزانتر توجه داشت و هتل های ممتاز و درجه بالا چندان مورد نیاز نیست. اولویت ایجاد اقامتگاههای ارزان قیمت و به موازات آن تکمیل پروژه های نیمه کاره است. ما مخالف سرمایه گذاری جدید نیستیم. اگر سرمایه گذاری می خواهد هتل جدید بسازد و طرح اش را توجیه اقتصادی کرده، مانع آن نخواهیم بود. اما اگر بنا باشد ما سرمایه گذاری را تشویق به سرمایه گذاری کنیم بیشتر علاقه مندیم، کمپ های ارزان قیمت چه در جلگه و چه در مناطق کوهستانی به عنوان اقامتگاههای نوظهور با توجه به تغییرات آب و هوایی و استقبال گردشگران نسبت به مناطق ییلاقی و بالا دست، را معرفی کنیم. ما الگوهای این کمپ ها را نیز فراهم کرده ایم که می توانیم در اختیار آنها قرار دهیم.
 
رفتارهای سلیقه ای، اعمال قوانین سختگیرانه برای ارائه موافقت اصولی، استفاده نکردن از نیروهای ماهر و متخصص و استاندارد نبودن مراکز اقامتی از جمله مشکلات هتلداران از گذشته در استان است، برای عبور از این مشکلات چگونه برنامه ریزی کرده اید؟
 
ما واقعا تشویق به هتل سازی 4 و 5ستاره نمی کنیم به ایجاد هتل های دو و سه ستاره بیشتر توجه داریم. دوره های آموزشی متعددی برای دستندرکاران خدمات گردشگری در حال اجراست که به فائق آمدن بر مشکلات کمک می کند.
 
در خصوص ارائه طرح جامع گردشگری که به ما می گوید؛ کجاها هتل بسازیم و کجاها کمپ های ساده، دهکده های فرهنگی و اقامتگاه های مزرعه ای چه اقدامی انجام داده اید؟ می خواهیم بدانیم این طرح تا کجا پیش رفته است.
 
طرح جامع گردشگری و شرح خدمات در آن نهایی شده اما خوشبختانه شناخت کافی نسبت به سند توسعه گردشگری استان وجود دارد و نیازهای اصلی و اولویت دار را می شناسیم. و حتی پکیج هایی را برای سرمایه گذاری آماده کرده ایم که بر محور گردشگری سلامت، دریایی و بوم گردی است.
 
این شناخت چگونه حاصل شده است؟ ما در موارد متعدد در گذشته شاهد بودیم که سرمایه گذاران با مشورت کارشناسان سازمان شما اقدام به سرمایه گذاری در مناطقی کردند که توجیه اقتصادی ندارد و آنها را تا مرز ورشکستگی برده است.
 
ما با حمایت و توجهی که معاونت اشتغال و برنامه ریزی استانداری مازندران داشته، مشاوری را برای تهیه این طرح ها بویژه در سه حوزه ای که یاد کردم، همراه داشتیم. همانطور که می دانید ما تاکنون در گردشگری دریایی حضور جدی نداشتیم. اما اکنون یکی دو پروژه در بخش اسکله تفریحی در دست احداث داریم و برای خرید کشتی های توریستی نیز اقدام شده است. تردد دریایی در ارتباط با 5 کشور حوزه دریای مازندران مورد بحث قرار گرفته است. اکنون مجموعه های آب درمانی که به صورت سنتی از گذشته مورد استفاده قرار می گرفت، در استان وجود دارد اما این پتانسیل به عنوان مقصد گردشگری سلامت محسوب نمی شود. وقتی می گوییم گردشگری سلامت یعنی همه آیتم ها شامل پیاده روی در دل طبیعت، آب درمانی و... در این بسته بگنجد. در این بخش اکنون فرصت نوظهور سرمایه گذاری در استان وجود دارد که در آینده ممکن است اشباع شود. بوم گردی یک فرصت جدید است که با درگیر کردن روستاییان و ارائه همه شئون اجتماعی زندگی روستایی دارای قابلیت معرفی به گردشگر، ریسک قلمداد نمی شود.
 
حالا که بحث به گردشگری سلامت کشیده شده صادقانه بفرمایید چه اقدامی بعد از کنفرانس رامسر انجام شده است؟ چقدر امیدوار به توسعه مازندران بر محور  گردشگری خاصه گردشگری سلامت هستید؟
 
خوشبختانه با جرأت و صداقت بالا می توانم بگویم بعد از کنفرانس گردشگری سلامت کشورهای عضو اکو بحث شهرک سلامت و همکاری دستگاههای اجرایی استان و با نگاه ویژه ای که استاندار محترم آقای فلاح دارند، بنا داریم بزرگترین پروژه گردشگری سلامت کشور را به صورت پایلوت در رامسر اجرا کنیم. در این پروژه در چند فاز، تمام نیازهای شهروندان برای دستیابی به تندرستی جسم و روح پیش بینی شده است. در جهانی که افسردگی شایع ترین بیماری است ما داریم با نگاه به پیشگیری، فرصت هایی را ایجاد می کنیم که با سرمایه گذاری در طول 4-5 سال این مجموعه به بهره برداری برسد، در فاز آخر سرمایه گذار به درمان نیز توجه کرده است. دانشگاه علوم پزشکی تهران با مطالعاتی که از گذشته انجام داده و شرکتی که مستقیماً کار را پیگیری می کنند، در این باره ورود کردند. و اکنون در تدارک تهیه اراضی هستند. ما هماهنگی هایی را برای زمین انجام دادیم و به زودی این کار صورت می گیرد.
 
به زودی؟
 
بله دهه دوم اسفند ماه در بازدیدی که به اتفاق مسئولین خواهیم داشت، هماهنگی ها برای واگذاری زمین جهت اجرای پروژه انجام خواهد شد.
 
به بحث قبل باز می گردیم، پیش‌ترها بخشی از جامعه که متمول‌تر بودند، گرایش به ویلاسازی داشتند و این ویلاها بیشتر جایی بودند برای گذراندن تعطیلات. در سال‌های اخیر اما تب ویلاسازی در بسیاری از اقشار به چشم می‌خورد. موارد متعددی دیده شده است که فردی در آپارتمان کوچکی زندگی می‌کند و تمایل به خرید ویلا در یکی از استان‌های شمالی دارد. این ماجرا را چگونه تحلیل می‌کنید؟ و رابطه آن با اقتصاد گردشگری استان و عدم رضایت هتلداران را چگونه ارزیابی می کنید؟
 
در اراضی دارای سند مالکیت مربوط به اشخاص که  کاربری مسکونی دارند، حق افراد است و نمی توان جلوی ساخت و ساز را گرفت. اما اگر منظورتان این است که اراضی کشاورزی را به سمت مجموعه های تفریحی توریستی و ویلا سازی هدایت می کنیم؛ ما نه تنها چنین اعتقادی نداریم که در مسیر حل مشکلاتی هستیم که بر اثر اشتباه در گذشته صورت گرفته است. به ویژه در گزارشاتی که معاونت سرمایه گذاری سازمان می دهد، در سیاست جدید سخت پیگیر هستیم تا حقوقی ضایع نشود و احتمالاً جلوی اشخاصی که اراضی کشاورزی را بدین منظور واگذار کردند، گرفته شود. اما اگر موضوع این است که جای گلایه برای هتلداران وجود دارد، باید بگویم هتل ها جزو تأسیسات گردشگری هستند. بحث خانه مسافرها گاهی موجب گلایه هتلداران می شود، در این بحث اشتباهی که صورت گرفته این است که ما می خواهیم ویلاهای استیجاری را جایگزین هتل کنیم. چنین اقامتگاههایی در همه جای دنیا به عنوان
 
Home stay
 
وجود دارد که خانواده ای آماده پذیرایی از مسافران بر اساس آموزش هایی که دیده و پروانه ای که اخذ کرده، است. مثلاً در جشنواره سینمایی کن که حجم زیادی از هنرمندان و گردشگران در یک محدوده زمانی به کن می روند که بیش از 70 درصد آنها به این خانه ها مراجعه می کنند. و این امر به ذائقه گردشگر مرتبط است. هیچ گاه مسافری که ذائقه اش هتل است به کمپ و ویلای استیجاری نمی رود. در این خانه ها افراد آموزش دیده از گردشگران پذیرایی می کنند و مسافران هم با اطمینان خاطر اقامت خواهند داشت. ما باید برای همه ی ذائقه ها امکان اقامت تعریف کنیم. آیا این به نظر شما خدمات برتر نیست؟ با حجم مسافری که در پیک سفر داریم نمی توانیم با اقامتگاههای موجود خدمات مناسب ارائه کنیم، بنابراین باید با این تدبیر خدمات را تعریف کنیم تا دچار مشکل نشویم. هتلداران هم نگران نباشند. اگر خدمات هتلی ما استاندارد است بر اساس استاندارد افراد با ذائقه هتل، به این اماکن اقامتی می روند. من خودم به عنوان یک کارمند و فعال حوزه گردشگری که با علاقه این بخش را تعقیب می کنم در سفرها هیچ وقت به هتل 5 ستاره مراجعه نکردم چرا که نه توان اقتصادی آن را دارم و نه علاقه های من در این هتل ها گنجانده شده است. بسیاری دیگر مثل من به سفر علاقه دارند و حتی الامکان سعی می کنند در اقامتگاههای ارزان قیمت دارای بهداشت، فضای خواب و امنیت اقامت کنند. اصلاً در تعریف ساده و خودمانی، گردشگری یعنی؛ وقت آزاد، پول مازاد. گردشگر نگاه می کند ببیند چقدر پول دارد تا طبق آن برنامه ریزی کند.
 
بلاخره زمان آن رسید دفاتر خدمات مسافرتی و شرکت های گردشگری پکیج های متنوع در قیمت های مناسب تدوین نمایند، طی یک سال گذشته عملکرد این آژانس ها را رضایت بخش توصیف می کنید؟ و حاصل این رویکرد، سفر چند گردشگر خارجی به استان بوده است؟
 
یکی از گلایه های ما از آژانس ها، عملکرد ضعیف آنها در بحث گردشگر ورودی است. در یک سالی که در استان حضور دارم در شهرستان های مختلف انتخابات انجمن صنفی را براساس قوانین و مقررات برگزار کردیم. و انجمن صنفی دفاتر خدمات گردشگری استان را شکل دادیم. بنا داریم خیلی جدی برخورد کنیم. معنی حرفم این نیست که دوستانی که آمدند مجوز گرفتند علاقه مند به این حوزه نیستند اما غفلت در این بخش زیاد و توجه ما هم کم بود. راه اندازی این انجمن بدین معنی است که عملکرد این دفاتر برای ما بسیار مهم است.
 
عملکرد آنها را مطلوب نمی دانید؟
 
ممکن است همه آنها در بحث تورهای ورودی کار نکرده باشند اما حضور جدی تعدادی از دفاتر برای استان ما حفظ آبرو کرده است. آمار گردشگران خارجی مازندران کم نیست. ما در بخش گردشگران هدف، از اقبال خوبی برخورداریم. من گاهی در برخی جراید و رسانه ها می بینم که اذعان دارند گردشگران اروپایی به کشور آمدند اما مازندران سهمی از آنها ندارد. این اشتباه است؛ چرا که ردپای گردشگران قابل توجه فرهنگی- تاریخی از کشورهای اروپایی در نقاط مختلف استان مثل برج لاجیم، فرح آباد ساری و ... وجود دارد. بازار گردشگری در دنیا تعریف شده است. قرار نیست همه گردشگران دنیا را ما پذیرا باشیم. بازار هدف یک ما در استان، کشورهای حاشیه خلیج فارس است. با استقبال چشمگیر اماراتی ها و بحرین هایی که از استان داشتند، ما پرواز بحرین و دوبی را هم داریم. در عین حال از بازار هدف درجه دو هم غافل نبودیم. و به کشورهای آسیای میانه و ایالت های روسیه رفت و آمد داشتیم.
 
و آیا این رفت و آمدها منجر به عقد قرارداد و اجرای برنامه عملی برای تورهای گردشگری شد؟
 
 بله. به طور مثال ان شاالله چند ماه آینده بعضی پروازها نهایی خواهد شد. بخش خصوصی ما در آستاراخان به توافق رسیدند و خط پروازی ساری- آستارا خان با تقبل طرف آستاراخانی و مازندرانی برای تأمین مسافر پروازها انجام خواهد شد. این اتفاقات جسارت سایر دفاتر را بیشتر می کند. معتقدم باید ارتباط مان با رسانه ها را بیشتر کنیم و دارای ادبیات مشترک درباره حوزه های گردشگری باشیم. نباید ذهن ها را به موارد غیر مرتبط متمرکز کنیم. تبلیغات و بازاریابی امروز یک علم است. باید یاد بگیریم صحبت علمی کنیم و به جای حرف های عامه پسند برویم به سمت بازاریابی درست.
 
آماری از گردشگران خارجی ورودی به استان طی سال 93  دارید؟
 
اگر اشتباه نکنم بیش از 350 هزار گردشگر از کشورهای حوزه خلیج فارس داشتیم. می دانید که گردشگران عرب بیشتر از اروپایی ها پول خرج می کنند. عرب ها تمکن مالی بیشتری دارند و پر بارتر حضور پیدا می کنند.
 
مازندران می تواند تقویم گردشگری در زمینه آیین ها و رسوم بومی و محلی داشته باشد، چون بسیاری از آیین ها در فصول مختلف سال در استان اجرا می شود. به نظر شما چرا این اتفاق آن طور که باید رنگ اجرایی به خود نمی گیرد و ما اغلب مسافران و گردشگرانی را در استان شاهدیم که بنا بر تجربه سفر می کنند و یا تعطیلات گذران هستند؟
 
مازندران از جمله استانهایی است که به شکل حقیقی، ستاد تسهیلات سفر در حال شکل گیری است. در 6 ماه اول سال 94 بسته های فرهنگی خوبی در کمیته فرهنگی این ستاد اجرا می شود. اما ما باید در تمام طول سال فرصت هایی را در قالب نمایشگاههای اقتصادی، رویدادهای ورزشی، جشنواره های فرهنگی و هنری ایجاد کنیم. در رای زنی با شهرداری های استان و بخش خصوصی ایده ها را ارائه کردیم تا آنها نسبت به اجرایشان اقدام کنند چون اجرای این دست از رویدادها در توان ما نیست.
 
همانطور که تاکید داشتید تمرکز سازمان استفاده از ظرفیت های استان در گردشگری سلامت، دریایی، ورزشی، طبیعت گردی و بوم گردی در یکسال گذشته بوده، چه گام هایی در این باره برداشته شده است؟    
 
بزرگترین اتفاق، تغییر ادبیات مسلط در استان است؛ در بیان استاندار محترم به عنوان مدیر ارشد و هم بدنه دولت بر گردشگری دریایی، سلامت، بوم گردی و طبیعت گردی تاکید می شود. ما سرمایه گذاران جدی در دریا داریم. صدور مجوزها روان و در کمترین زمان انجام می شود. در هیچ دوره ای به اندازه اکنون همراهی قوای سه گانه در استان وجود نداشت. رئیس کل دادگستری استان، نمایندگان شهرستانی آنها، نمایندگان دستگاههای اجرایی و نمایندگان مجلس همه دارای یک ادبیات هستند. در گذشته ایجاد تأسیسات دریایی مبهم بود، اما اکنون در شناسایی عوامل موثر در گردشگری دریایی دارای فهم مشترک هستیم. سه مجوز ساخت اسکله تفریحی در نوشهر و نور نهایی و یک کشتی تفریحی خریداری شده و در فنلاند پهلو گرفته و به زودی به نور منتقل و تا تکمیل اسکله خصوصی از اسکله های دولتی استان برای فعالیت آن استفاده می شود. تسهیلات کم بهره نیز در این بخش ارائه می شود. تمام مدیران دریایی و بنادر استان برای همکاری در این بخش اعلام آمادگی کردند. این تغییر ادبیات یک باره اتفاق نیفتاد، با تعامل ایجاد شد. الان ما پشت به دریا زندگی می کنیم و باید تلاش کنیم همه ی دریا را در اقتصاد گردشگری ببینیم. لازم است دریا به سفر، موسیقی، ادبیات، قصه و... ما تزریق شود. در گردشگری سلامت وقتی احداث یک شهرک در کشور جزو تعهدات وزارت بهداشت قرار می گیرد، اتفاق کوچکی نیست. همراهی بنیاد مسکن که روستاهای استان را با شرح خدمات گردشگری عجین کرده و طرح هادی تعدادی از روستاها با گردشگری در دست تعریف است، ملموس می باشد. حتی دکتر یخکشی اعلام کردند در مطالعات سدها و رودخانه ها، نگاه گردشگری مسلم شده است. اقدام ریشه ای در حال اجراست. اکنون، همه یک فعل می خواهیم استان را به سمت توسعه بر محور صنعت گردشگری ببریم.
 
 چه تضمینی وجود دارد گردشگری دریایی در حد رای زنی باقی نماند؟
 
در سفر آستاراخان بخش خصوصی متعهد شد که سه شناور تک سوئیت را طی یک سال تحویل بگیرد. شناور خریداری شده در فنلاند 140 سوئیت دارد که خودش یک هتل است. این امر چهره دریا را تغییر می دهد. بی تردید سرمایه گذار با مطالعه خریداری انجام می دهد، آنها بیشتر از ما قدر پول را می دانند تا سرمایه شان در جایی باشد که هم بهره مناسب ببرند و هم خدمات مطلوب بدهند.
 
سال گذشته به صورت پایلوت بنا بود شهرداری نور ماشینی برای پاکسازی شن و ماسه ساحل از زباله ی خشک، اشیای نوک تیز و حتی حشره و... خریداری کند، این طرح به کجا انجامید؟
 
این کار انجام نشد، دلیل آن را نمی دانم. اما با همکاری فرمانداران، شهرداران و ستاد تسهیلات سفر، فرهنگ عمومی در سواحل به مراتب بهتر از گذشته شده و ارتقاء یافته است. به نظرم حضور سرمایه گذاران بومی در سواحل که تعدادشان بیشتر از قبل است بیانگر شناخت مردم از بازده اقتصاد گردشگری است. توجه استانداری بویژه دکتر یونسی، معاونت سیاسی درباره خریداری این ماشین آلات جدی است که امیدوارم امسال با اعتبارات دولتی انجام شود.
 
اینطور مطرح می شود که حجم زیادی متقاضی برای سرمایه گذاری در بخش گردشگری استان وجود دارد، این امر را تشریح می کنید؟ چه عواملی باعث شده که سرمایه گذاری ها کند باشد؟
 
ببینید؛ با روان سازی انجام شده زمان ارائه موافقت اصولی به یک سوم کاهش یافت. بخشی از کندی به روند اداری بعد از اخذ موافقت اصولی اولیه برمی گردد و بخش دیگر آن نیز مربوط تسهیلات است. تعدادی از سرمایه گذاران به امید دریافت تسهیلات وارد می  شوند. در ادامه راه وقتی متوجه می شوند تا 60 درصد پروژه اجرایی نشود، تسهیلاتی ارائه نمی شود، پا پس می کشند. اما از وجوه اداره شده در میراث فرهنگی کشور 6 تا 8 درصد به تاسیسات گردشگری یارانه داده می شود. در یک سال گذشته طی سه مرحله یارانه پرداخت شده است.
 
در واقع هیچ تسهیلات بانکی برای تاسیسات گردشگری وجود ندارد؟ چه تعداد پروژه نیمه تمام در استان داریم؟
 
تنها منبعی که برای این منظور وجود دارد، صندوق توسعه ملی است. این صندوق رغبتی به پرداخت نداشت و بانک های عاملی را برای این موضوع تعریف کرد. بانکها نیز شرایطی جهت پرداخت دارند که شامل عدم دریافت وام توسط سرمایه گذار و  60 درصد پیشرفت فیزیکی مجموعه است. بیش از 170 پروژه گردشگری نیمه تمام در استان با پیشرفت فیزیکی 10 تا 70 درصد وجود دارد.
 
متقاضی سرمایه گذاری برای بخش های میراث فرهنگی و صنایع دستی نیز وجود دارد؟ برای اینکه متقاضی در این بخش ها داشته باشیم چه کرده اید؟
 
برای حفظ 2 هزار اثر تاریخی ثبت شده فقط 3 میلیارد تومان اعتبار در بخش تملک دارایی ها داریم. اعلام کردیم که صندوق احیاء تعدادی آثار تاریخی را به بخش خصوصی جهت ایجاد سفره خانه، اقامتگاه و... واگذار می کند. از این موضوع استقبال نشد چون هنوز جا نیفتاده که می توان به جای ساخت هتلی نو، خانه ای تاریخی را به هتل تبدیل کرد. آنقدر که نگاه و فرهنگ به سمت نوسازی و سرمایه گذاری لوکس است در بازسازی وجود ندارد.
 
به نظر شما این نگاه مختص مازندران است؟
 
نه؛ ما در سطح کشور این مشکل را داریم. اگر می بینیم که در اصفهان و یزد تعدادی از این نوع اقامتگاه وجود دارد، به خاطر وجود بافت تاریخی در این شهرهاست. در مازندران متأسفانه چنین بافتی وجود ندارد. از این فرصت استفاده و اعلام می کنم هر سرمایه گذاری آمادگی بازسازی بناهای تاریخی اعم از خانه، آب انبار و... داشته باشد و حتی اماکن دارای مالک خصوصی که تمایل به ایجاد فضای جدید و دریافت تسهیلات دارند، ما از آن استقبال می کنیم. چند مورد رای زنی برای ورود خیرین برای مرمت آثار تاریخی انجام شده که هنوز به نتیجه قطعی نرسیدیم.
 
و بخش صنایع دستی؟
 
خوشبختانه یکی از موفق ترین حوزه هایی که می توانیم راجع به آن سربلند صحبت کنیم صنایع دستی است. به نظرم بخشی از آن مربوط به تفاهمنامه ای است که میراث فرهنگی با صندوق مهر امام رضا (ع) امضاء کرده است. امسال مبلغ یک میلیارد و دویست میلیون تومان برای حمایتهای بسته بندی و صادرات، تسهیلات کم بهره پرداخت شد که در سال آینده اثرات مثبت آن را می بینیم. یکی از مشکلات صنایع دستی، عرضه محصولات بود که الان چندین متقاضی بخش خصوصی برای ایجاد بازارچه دائمی داریم. در این شرایط تولید کننده با دلگرمی تولید می کند. البته با مشکلات دیگری در این بخش مواجه ایم از جمله ضعف طرح، نقش و حتی اصالت مواد که باعث سقوط صنایع دستی ما شده است. کارشناسان ما در تلاشند بر این مشکلات با نگاه به نوگرایی بدون جدا شدن از سنت ها فائق بیایند. بطور مثال در آلاشت نوگرایی در کیف های چرم و بافت مورد استقبال قرار گرفت. ما اکنون به تغییرات در فرم، نقش و طرح نیاز داریم.
 
کارشناسان معتقدند اول باید زیرساخت ها آماده باشد بعد تبلیغ شود، در مورد فرهنگ گردشگر پذیری چه باید کرد؟ چه برنامه هایی در دست اجرا دارید؟ از نظر شما سياست هاي سازمان نسبت به دولت پيش چه تغييراتي كرده است؟

فرهنگ یک روزه ساخته نمی شود. زمان بر است. در یک سال گذشته چند نهاد تأثیر گذار در حوزه فرهنگ خوب عمل کرده اند؛ مثلاً آموزش و پرورش در تکالیف نوروزی امسال با مشورت کارشناسان ما، میراث فرهنگی را گنجانده اند. صدا و سیما همه نگاهش این است که تاریخ و طبیعت مازندران را در لوکیشن هایش قرار بدهد. معاونت هنری ارشاد اسلامی استان برنامه های خوبی دارد. قطعاً این اقدامات باعث می شود فرصت سوزی نکنیم.
 
وضعیت جاده ها و راههای استان را برای ورود و پذیرایی از گردشگران چگونه ارزیابی می کنید؟
 
نمی توانیم به جرأت بگوییم وضع راهها مطلوب است. اما تمام راههایی را که می شد روی آنها سرمایه گذاری کرد در حال توسعه و بهبود است؛ مثل چهار بانده کردن محور سوادکوه. هراز هم با تونل های در حال احداث کوتاه تر می شود، محور قدیم کندوان را در دست مستند سازی داریم که می خواهیم به عنوان یک جاذبه گردشگری معرفی کنیم.
 
 شما در بدو ورود به سازمان با چالش هایی به ویژه در حوزه تراکم نیروهای غیر متخصص مواجه بودید و در گفتگویی با من معتقد بودید؛"نکته ای که برای مجموعه ما تهدید محسوب می شود این است که تلاش کنیم از همه نیروها سرهنگ بسازیم و سازمان بدون سرباز باقی بماند"، در عین حال یکی از مواردی که طی یکسال گذشته باعث شد سازمان و عملکرد شما مورد نقد قرار بگیرد تعلل در انتخاب، جابه جایی و جایگزینی نیروها در سازمان بوده است. آقای بزرگ نیا این همه تعلل چرا؟ از چیزی نگرانید؟ اینکه مطرح می شود در سازمان شما باندها و گروهایی تشکیل شده که نمی گذارند کارها به خوبی روی ریل قرار بگیرد چقدر صحت دارد؟
 
من همه نیروهایی که باید تغییر می کردند را تغییر دادم؛ اما تغییر باید در جای خودش اتفاق می افتاد. معتقدم، اگر فرصت را از نیروی متعهدی که در مسیر قرار دارد، بگیریم و اجازه ندهیم اسنادش را جمع و مشکلات را حل کند، رفتار ظالمانه و دور از اخلاقی انجام داده ایم. ما این فرصت ها را برای بعضی حوزه ها به کار برده ایم. هیچ مناسبات سیاسی در این عزل و نصب ها نداشتم و از5 معاونت 4 تای آن تغییر کرده است و این بدان معنی نیست وقتی می آمدم همه چیز نیاز به تغییر داشت. معاونت گردشگری را به سرمایه گذاری بردم به دلیل اینکه می خواستم نگاه از فنی به گردشگری تغییر یابد. ما قرار است نقش ناظر را ایفا کنیم. موافق این امر نیستم که به بهانه زیر ساخت آب، گاز و برق به جایی منتقل کنیم. رؤسای ادارات را هم با همین نگاه تغییر دادم و برداشتم این نیست که تا یکی آمد باید قلع و قمع کند مگر اینکه افراد نتوانند خودشان را با سیاست های دولت همگام کنند و یا لیاقت نداشته باشند.
 
و اینکه می گویند؛ در سازمان شما باند و گروهایی وجود دارد که نمی گذارند کارها به خوبی روی ریل قرار بگیرد، چقدر صحت دارد؟
 
به این معنا باور ندارم؛ اما در هر تشکیلات به ویژه سازمانی که کوچک باشد علقه های فی مابینی وجود دارد که عدم وجود گروهها را امکان ناپذیر می کند. متاسفانه یک ادغام حقیقی در سازمان شکل نگرفت؛ من طی این یک سال تمام تلاشم این بود که نیروهای سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کنار هم کار کنند نه جدا از هم. اگر بتوانیم به سمت ادغام حقیقی برویم این انتقادات که بخشی از آن به حق است، قطعاً کمرنگ خواهد شد.
 
میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیاز به روابط عمومی پویا و خلاق دارد، شما که خودتان به این اصل واقفید، بنابراین این همه تعلل برای چیست؟
 
ما در انتخابها تردیدی نداشتیم ولی در زمینه های به کارگیری موانع قانونی وجود داشت و به زودی طی روزهای آینده اتفاق مثبتی که منتظرش بودم، می افتد. دو برنامه در این راستا در حال شکل گیری است؛ یکی تشکیل شورای راهبری روابط عمومی است. نمی خواهم به یک نفر اعتنا کنم. این شورا را با حضور 6-5 نفر از افراد علاقه مند و جدی که برداشت شخصی ام این است می توانند حرفه ای کار کنند، شکل می دهیم که روابط عمومی ما طبق سیاست هایی که شورای راهبری تعریف می کند، حرکت کند. اقدام دوم نیز مصمم هستم یک گروه خبرنگار ویژه گردشگری تربیت کنیم؛ آموزش زبان با نگاه به حوزه گردشگری، ایران شناسی، مازندران شناسی و تورهای گردشگری بگذاریم و اصول حرفه ای خبرنگاری گردشگری را به آنها بیاموزیم. با این تعاریف در استان خبرنگار گردشگری وجود ندارد و یا حداقل من نمی شناسم. در این طرح 15 نفر را انتخاب می کنیم و هر چند تا خبرنگار گردشگری هم بعد از اتمام دوره به فعالیت ادامه دهند، اتفاق مثبتی است.
 
نظر شما درباره انتقادات متعددی که از عملکردتان، خاصه سازمان می شود، چیست؟
 
بعضی از آن ها درست است.
 
با مثال عنوان می کنید؟
 
بگذارید نگویم چون ممکن است برای اشخاص تبعات داشته باشد. در بعضی موارد هم اشکال از ماست. ما باید اخبار درست می دادیم و ندادیم. اما این به آن معنی نیست که یک خبرنگار تا مطمئن نشده یا از حوزه های رسمی ما استعلام نکرده خبری را درج کند. این ممکن است ناشی از کم ارتباطی ما باشد، اما از گناه طرف مقابل نمی کاهد. این موارد باعث شد که من به ضرورت وجود خبرنگاران حرفه ای فکر کنم.
 
در مواردی نیز افراد اعم از نمایندگان مردم استان در مجلس شورای اسلامی و... نقد می کنند.
 
اگر نقد درست باشد انتظار بر این است که من آن نقیصه را اصلاح کنم. به دو دلیل شما در من بیشتر سکوت می بینید؛ یک، وقتی نقدی درست است جوابی ندارم و می روم فکر کنم تا آن نقص را برطرف کنم. اگر من ظرفیت سکوت را نداشته باشم از بسیاری مدیران دیگر چه انتظاری می توان داشت. دوم، در بعضی موارد مسائل غیر قابل اعتنایی مورد نقد است.
 
آقای بزرگ نیا چه موقع حس می‌کنید پاسخ زحماتتان را گرفته‌اید؟
 
در این دوره و با این سن و سال و عمری که از من گذشته هیچ دنبال شهرت و انتفاع اجتماعی ویژه نیستم. سرم را گذاشته ام پایین و دارم کار زیر ساختی انجام می دهم که اگر درست صورت بگیرد کمتر از دو سال دیگر همه نگاهها به سمت انجام کارهای جدی در حوزه گردشگری خواهد رفت.
 
چه اتفاقی ممکن است باعث شود شما فکر کنید وقتتان دارد به هدر می رود؟
 
هرجا ارتباطم با دانشگاه، صاحب نظران  و مشاورین متخصص قطع شود و نتوانم به آنها نزدیک شوم فکر می کنم مسیر را اشتباه رفته ام.
 
وقتی صندلی مدیریت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران را برای بار دوم ترک می کنید، چه اثر ماندگاری از خود خواهید گذاشت؟
 
فقط می خواهم اتفاقی که دوره گذشته افتاده، نیفتد. یعنی وقتی مدیری میزی را ترک می کند مدیر بعدی فکر کند مثل مسابقات دوی امدادی باید مشعل را به جلو ببرد نه به سمت عقب.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران

نوشتن دیدگاه