سقالکسار روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران که در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر رشت در دهستان لاکان قرار دارد در اطراف مزار آقا سید شریف دریاچه های متعددی وجود دارد که دارای طبیعت بسیار زیبایی می باشند. یکی از بزرگترین این دریاچه ها (استخرها) سد خاکی سقالکسار می باشد که در نزدیک چماچاه و روستای سقالکسار واقع شده است و در تمامی فصول مسافران را به سمت خود جذب می کند. با حدود یک ربع ساعت رانندگی از رشت می توان به این روستای فوق العاده زیبا رسید.

آب دریاچه سد سقالکسار که در موقعیت جغرافیایی N370923 E493130 واقع شده است از ریزش های جوی و چشمه ساران منطقه تامین می شود. ارتفاع دریاچه از سطح دریا 64 متر، طول دریاچه در حدود 600 متر و عرض آن 500 متر است. واژه‌ سقالکسار به‌ معنای محل آب خوردن پرندگان است. در گذشته پرندگانی مانند لک و سار به این روستا می‌ آمدند و از چشمه موجود در آن آب می‌ خوردند به همین خاطر این روستا سقالکسار نامیده شده است. مساحت این دریاچه 15 هکتار است.
روستای سقالکسار با چشم اندازی زیبا، سرشار از سکوت دریاچه ایست که انبوهی از درخت های جنگلی سر به آسمان کشیده  آن را احاطه کرده است. سقالکسار غیر از این دریاچه، جاذبه های طبیعی زیادی دارد کافی است سری به این روستا بزنید و با مردم مهربانش که شغل اکثر آنها کشاورزی  است از نزدیک آشنا شوید. مزارع برنج و بوی شالی و خوشه های طلایی رنگش در فصل بهره برداری از برنج جلوه ای خاص به این روستای خوش آب و هوای گیلان می دهد و گفتنی است دریاچه سد سقالکسار در هر فصلی زیبایی های خاص خودش را دارد.

طرح جالب روستای سقالکسار برای پاکیزگی طبیعت :
پاکیزه‌گی این روستا یکی از ویژگی‌های مهم آن است و یکی از دلایل مهم این پاکیزه‌گی، اجرای طرحی توسط شورای اسلامی این روستاست مبنی بر اینکه در هنگام ورود، در هنگام ورود سه هزار تومان از گردشگران ورودی دریافت می‌کنند و یک کیسه زباله به آنها می‌دهند تا زباله‌های خود را در طبیعت رها نکنند و در کیسه بریزند، در صورتی که کیسه‌های زباله از سوی گردشگران به متصدی تحویل داده شود دو هزار تومان به آنان پس داده خواهد شد، این جایزه و مشوق موثر موجب شده است تا وجود زباله در طبیعت این روستا صفر باشد.



پیشنهاد ویژه:
آدرس و مسیر دسترسی به روستای سقالکسار از رشت : رشت، فلکه انتظام،10 کیلومتری جاده جیرده، بعد از بقعه آقاسید شریف، روستای سقالکسار.
آدرس و مسیر دسترسی به روستای سقالکسار از جاده قزوین به رشت : بعد از پلیس راه، تقاطع روگذر به سمت فومن، آقاسید شریف (که موزه میراث روستایی در این مسیر واقع شده است).

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران

منتشر شده در 04 خرداد 1395

بازدید: 2740

مرداب انزلی در حدود 40 کیلومتری شمال رشت و در جنوب غربی شهرستان بندر انزلی و دریای خزر قرار دارد. تالاب بین‌المللی انزلی محل تخم ریزی آبزیان و پناهگاه و مامن پرندگان بومی و مهاجر است. در داخل تالاب جزایر زیبایی وجود دارد و دو شهر زیبای بندرانزلی و آبکنار در ساحل آن قرار دارند.  وسعت این تالاب فصول زمستان و بهار به علت افزایش بارندگی به حدود 120 کیلومتر مربع می رسد و در تابستان و پاییز به حدود 80 کیلومتر تقلیل می باید. مرداب انزلی از جالب ‌ترین و بزرگترین زیستگاه‌ های طبیعی جانواران ایران محسوب می ‌شود و در مجموع با توجه به زیبایی های چشمگیر خود می تواند به عنوان اکوسیستم آبی – طبیعی، گردشگران زیادی را به خود جلب کند.

تالاب انزلی با بیش از ۱۰۰ گونه پرنده، ۵۰ گونه ماهی، صدها گونه موجودات گیاهی اکوسیستم کم نظیری دارد که خصوصا در منطقه حفاظت شده سرخانکل از آنان محافظت می شود. تالاب انزلی از سال ۱۳۵۴ جزو تالاب های بین‌المللی تحت حفاظت شد و مهمترین منبع تکثیر و تولید ماهیان خاویاری و استخوانی دریای خزر است. تالاب بین‌المللی انزلی از سالیان دور همه ساله پذیرای مسافران بی شمار داخلی و جهانگردان خارجی است.
تالاب انزلی به وسیله یک کانال کشتیرانی که از طریق دو موج شکن انزلی واقع در تاسیسات بندرگاه انزلی حمایت و به دریای خزر متصل می باشد. تالاب انزلی در سال ۱۳۵۴ در فهرست تالاب های بین ‌المللی کنوانسیون رامسر به ثبت رسید و گفتنی است که تالاب انزلی با تالاب کوشیرو در پارک ملی کوشیرو شیتسوگن پیوند “خواهرخواندگی” دارد.

تالاب انزلی جزء تالاب های طبیعی و آب شیرین کشور بوده و دارای ۱۱ رود اصلی و ۳۰ رود فرعی است که پس از آبیاری مزارع و شالیزارها به همراه جریان های سطحی حوزه آبریز تالاب به آن وارد می شوند. حداکثر عمق آب تالاب در بهار و در نواحی غربی تالاب به ۵/۲ متر می رسد که بدلیل نوسان های سطح آب دریای خزر، این مقدار متغیر است. حوزه آبریز تالاب انزلی، مساحتی برابر ۳۷۴ هزار هکتار دارد که از مساحت فوق را موارد ذیل تشکیل می دهند :
۹/۵۳ درصد جنگل و مرتع، ۲/۳۳ درصد زمین های کشاورزی، ۷/۸ درصد تالاب، آب بندان ها و استخرها، ۷/۳ درصد مناطق انسان ساخت استفاده از زمین را به خود اختصاص داده اند.

موقعیت جغرافیایی تالاب بندر انزلی
این تالاب در جنوب غربی سواحل دریای خزر واقع در استان گیلان، در عرض ۲۸ تا ۳۷ شمالی و طول ۲۵ تا ۴۹ شرقی واقع شده و از شمال به شهرستان انزلی، از جنوب به شهرستان صومعه سرا، از شرق به پیربازار و از غرب به کپورچال و آبکنار انزلی محدود است.

آب و هوای تالاب انزلی :
مشخصات جوی تالاب انزلی شبیه به انزلی و غازیان است بجز آنکه مقدار رطوبت تالاب بیشتر از مناطق مجاور است . مختصات جوی این منطقه با حداثر مقدار بارندگی سالیانه در زمستان و حداکثر رطوبت در تابستان مشخص می گردد . حداقل حرارت در زمستان نزدیک و یا مساوی صفر درجه سانتیگراد و به ندرت پایین صفر و حداکثر بین ۳۳ تا ۳۶ درجه سانتیگراد در اواسط تابستان از ایستگاه های هواشناسی محلی گزارش شده است.

به خطر افتادن اکوسیستم تالاب انزلی :
مشکل مهم تالاب انزلی آلودگی روز افزون آب آن است. چرا که تقریباً فاضلاب تمام خانه های مسکونی و اغلب کارخانه ها و کارگاه های صنعتی واقع در اطراف تالاب به درون آن و یا به داخل رودخانه هایی که به تالاب می ریزند سرازیر می شوند. طبق نظر موسسه ی استاندارد در صورتیکه مقدار آمونیاک از ۵ درصد بیشتر و زباله ها و زواید این ناحیه به داخل مرداب ریخته شود تردیدی نیست که با آلوده شدن بیش از پیش آب های مرداب که محیط آن در گذشته به منزله بزرگترین زایشگاه و پرورش انواع ماهی فلس دار از جمله ماهی سفید به شمار می رفت باقی‌مانده ی منابع آبزی مرداب هم در معرض خطر انهدام قطعی قرار خواهد گرفت. از دیگر دلایلی که موجب تهدید تالاب انزلی شده، افزایش سطح رسوب‌ها که باعث کاهش عمق این تالاب شده و هم‌چنین تغییر کاربری زمین‌ها و تبدیل بخشی از «اراضی حاشیه تالاب» به زمین‌های کشاورزی است. در همین حال فاضلاب گوهررود و زرجوب بعد از ریخته ‌شدن به رودخانه پیربازار، راهی تالاب انزلی می‌شود که وضعیت آلودگی مرداب انزلی را تشدید می‌کند. این موارد نیازمند توجه ویژه برای نجات یکی از بزرگترین منابع زیست محیطی کشور است و عملکر به مراتب بهتری را از سوی مسئولین مربوطه می طلبد.
طی دهه های اخیر و عدم توجه به لایروبی این منبع عظیم زیست محیطی متأسفانه شاهد به خطر افتادن این تالاب هستیم. یافتن راه مناسب برای لایروبی مرداب انزلی باید به یکی از دغدغه های مسئولین کشور و سازمان محیط زیست ایران تبدیل شود.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران

منتشر شده در 04 خرداد 1395

بازدید: 2459

آبشار میلاش رودسر یکی از زیباترین آبشارهای منطقه رحیم آباد است که در یک کیلومتری غرب روستای میلاش و در مسیر رودخانه میلاش قرارداشته و از کوه بندبن سرچشمه می گیرد روستای میلاش در ۳۰ کیلومتری بخش رحیم آباد و ۴۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان رودسر واقع شده و از روستاهای دهستان اشکور سفلی است.
آبشار میلاش، به ارتفاع ۲۵ متر، عرض هشت متر و مساحت ۱۵۰ متر است، آب از شیب ۸۵ درجه به پایین با فـشار سرازیر می شود.

آبشار میلاش در تابستان هفت پره آبی دارد و عمق استخر آن در۷۰ سانتی متر متغیر است چون آب آن بصورت پلکانی سقوط می کند استخری عمیق پای آن ایجاد نشده است. درجه حرارت آب بین ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتیگراد متغیر است و مساحت حوضچه آن ۳۰ متر است، صخره سنگی ایجاد شده در محدوده آبشار ۳۲ متر است.
به غیر از آبشار میلاش، منطقه “کهنه سره” از نقاط باستانی روستا بوده و سکونتگاه انسان های گذشته به شمار می آید این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است که می توانید از بومیان منطقه، اطلاعات دسترسی به آن را پرس و جو کنید.

مسیر دسترسی به آبشار میلاش رودسر :
برای دسترسی به آبشار میلاش از شهرستان رودسر به سمت رحیم آباد حرکت کنید و بعد از عبور از روستای زیاز به دیورود خواهید رسید. بعد از حدود 2 ساعت کوهپیمایی و عبور از باغ های فندق به آبشار میلاش می رسید. به عبارتی اول از یک باغ فندق می گذرید و در حدود 500 متری به راهی باریک بَر می خورید که به جنگلی قدیمی منتهی می شود. جنگلی با انبوهی از درختان مَمَرز. به دره  مازی بُن که برسید می تونید آبشار سجیران سِحرانگیز را ببینید.

@ رضا نورمحمدی - عطیه مومنی

منتشر شده در 17 ارديبهشت 1395

بازدید: 2640

برزک کاشان با سابقه ای پنج هزار ساله با جمعیتی بالغ بر پنج هزار نفر به وسعت دویست هکتار در جنوب غربی کاشان و در دامنه کوه های سر به فلک کشیده کرکس در دره بزرگ و پهناوری در حدود 45 کیلومتری جنوب غربی شهرستان کاشان و 60 کیلومتری میمه و 55 کیلومتری دلیجان و در مسیر جاده‏ ای قرار دارد که از یک طرف به آزاد راه اصفهان ـ‌ تهران و از سمت دیگر به اتوبان کاشان ـ قم ختم می ‏شود.
برزک با داشتن کاریزها و چشمه های خود جوش در کنار رودخانه ای قدیمی که در میان روستا و کشتزار ها روان است و در دره ای سر سبز و خوش آب و هوا، چشم اندازی بس زیبا و دلنشین دارد توسعه طولی شهر در مسیر دره ای سرسبز، وجود چشمه سارهای متعدد با آب قابل توجه که باعث گسترش باغ های میوه در طول دره شده است، آن را به باغ شهری زیبا تبدیل کرده که با برخورداری از فاکتورهای متعدد جذب توریست، برزک را به یکی از بزرگترین و مهمترین قطب گردشگری کاشان تبدیل کرده است.
از آثار تاریخی و دیدنی این شهر می توان به زیارتگاه امامزاده سراج الدین بن موسی بن جعفر، حمام دوره صفویه، آب انبار قاجاریه، آسیاب آبی قدیمی، تپه تاریخی قلعه، آبشار و رودخانه و جاده تفریحی توریستی سعدآباد، چشمه احمد آباد و موزه مردم شناسی برزک و… اشاره کرد.
وجود سازه های آهکی در اطراف و به ویژه در بخش جنوبی منجر به تقویت آب های زیرزمینی منطقه گردیده است. ارتفاع آن از سطح دریا 1600 تا 3588 متر می رسد. ٤ کوه، برزک را چون نگین زمردین در برگرفته است.

بارندگی در سطح روستا تا ارتفاعات (٣٨٠٠ متر از سطح دریا) از ٢٥٠ میلی متر تا ٤٠٠ میلی متر در سال متغییر است. نزولات جوی که بشتر برف است عامل اصلی تغذیه چشمه ساران زیبای منطقه است. برزک به علت قرار گرفتن در چنین موقعیتی در تابستان ها دارای آب و هوایی معتدل و در زمستان ها دارای آب و هوایی سرد و پر سوز می باشد.
شغل مردم بخش برزک قالی بافی، کشاورزی، باغداری، دامداری، زنبورداری، گلاب گیری و… می باشد. کشاورزی برزک اغلب باغداری است و محصولات آن نیز انواع سردرختی می باشد از جمله گردو، آلو، بادام، شاه توت، زردآلو، قیصی، سیب، انگور و… است. باستناد مدارک وزارت جهاد کشاورزی و مشاهده آمار و اطلاعات موجود ٧٠% پرورش گل و تولید گلاب شهرستان کاشان در بخش برزک می باشد. مجموعاً در بخش برزک ٦٥٠ هکتار از اراضی به پرورش گل محمدی اختصاص داده شده است که متوسط عملکرد گل محمدی در هکتار ٣٥٠٠ کیلو گرم می باشد
بعد از گل محمدی محصول معروف برزک که زبانزد خاص وعام می باشد و از محبوبیت خاصی برخوردار می باشد شاه توت برزک می باشد. درختان شاه توت در برزک حدود ٥ هکتار از اراضی را در بر گرفته که میزان تولید شاه توت در برزک سالیانه ١٠٠ تن می باشد. آلو زرد برزک که به آلوی خیگی و آلوی مرغی نامیده میشود در منطقه مشهور می باشد که متاسفانه در سالیان اخیر از تولید آن به صورت محسوسی کاسته شده است.
. از جمله صنایع موجود در این منطقه صنعت قالی بافی می باشد. در این منطقه حدود ٨٥٠ کارگاه قالی بافی خانگی موجود می باشد از دیگر صنایع موجود در روستا صنعت گلاب گیری است که به دو صورت سنتی و صنعتی دیده می شود.

جاذبه های گردشگری و تاریخی برزک کاشان :

تپه تاریخی قلعه برزک کاشان :
تپه قلعه یک موقعیت مهم طبیعی در شهر برزک است که احتمالا یادآور اولین استقرار روستانشینی در برزک بازمانده از دوران باستان است. این اثر طبیعی که در ضلع جنوبی شهر و در محلۀ مسجد جامع واقع است250 متر طول و 125 متر عرض و بیش از بیست متر ارتفاع دارد. در اضلاع شمالی- غربی و شرقی خانه های روستا قرار دارد و در ضلع جنوبی به مزارع محدود می شود. آثار یافته شده در سطح تپه عبارتند از: یک تنور ایجاد شده در دل کوه، به قطر 70 سانتیمتر که از داخل با گل به ضخامت دو سانتیمتر اندود شده و بعد از احداث از آن استفاده نشده است. این تنور در ضلع جنوبی غربی حفرۀ کوچکی است  که به کانالی دستکن به طول 30 سانتیمتر منتهی می شود.
در سطح تپه 8 هاون سنگی به قطر تقریبی 17 سانتیمتر در دل کوه ایجاد شده که یکی از آنها در بالاترین سطح کوه به شکل دوقلو ساخته شده است. در این تپه حفره هایی به وجود آمده که بر اساس گفتۀ اهالی در آن استخوان های انسانی وجود داشته که به هنگام احداث پارک از محل خود برداشته شده است. آبراهه های ایجاد شده در دل کوه، همچنین فضای غارمانند در ضلع جنوبی که شاید دست کن باشد از جمله آثار موجود در تپه قلعه است که پژوهش در این تپه را ضروری می نماید.(گزارش ثبتی تپه قلعه،1383)
تپه تاریخی قلعه مربوط به دوره سلجوقیان و قبل از آن می ‏باشد. غار کشف شده در این تپه به همراه وسایلی نظیر تنور گلی، ظروف سفالی و گلی، سرکو و … حکایت از سکونت و زندگی بسیار دور در این محل دارد.
این تفرجگاه دارای سکوهای سنگی جهت اسکان و استراحت، صندلی و نیمکت‏های چوبی و مطابق با فضاهای اطراف، آلاچیق، بنای کوشک در مرتفع ترین نقطه تپه، آبشار که از مرکز کوشک شروع و پس از گذشتن از برکه‏ها و جزیره‏های آب به پایین تپه در محل استخر ذخیره آب ختم می‏شود و… می ‏باشد. هم اکنون مراحل سکو سازی و نشیمن گاه تپه قلعه توسط میراث فرهنگی و گردشگری در حال انجام می ‏باشد.

غار برزک در تپه تاریخی قلعه برزک کاشان :
قدمت این غار به دوران سلجوقیان باز می گردد و هم اکنون شهرداری با همکاری میراث فرهنگی و گردشگری به دنبال ثبت ملی این اثر تاریخی می باشند. بنا به اظهار و نقل قول سینه به سینه بزرگان شهر این غار که در سکونت گاه اولیه برزک (تپه قلعه) می‏باشد دارای 3 مسیر اصلی بوده که یکی از مسیرها به مسجد جامع شهر و مسیر دیگری به حمام میان ده و مسیر سوم به طرف کوه اشک ادامه دارد و هم اکنون شهرداری به جهت انجام تحقیقات بیشتر مشغول آزادسازی معبرهای مسدود شده این غار در اثر ریزش‏های سالیان متوالی می‏باشد.
از آثار برجای مانده در این غار می ‏توان به حفر کانال های کوچک حفاری شده در دل سنگ جهت دفن یا نگهداری استخوان های گذشتگان خود، ظروف سفالی و گلی برجای مانده و وجود سقف های زیبای این غار اشاره کرد.
انتظار می رود با مرمت و بازسازی کامل این غار و بازگشایی آن به روی گردشگران، صنعت گردشگری و توریسم برزک در کنار دیگر آثار تاریخی و مناظر طبیعی و بکر متحول شود.
جاده تفریحی توریستی سعدآباد برزک :
این جاده از زیباترین جاده‌های طبیعی و بکر شهرستان کاشان می ‌باشد جاده تفریحی و توریستی سعدآباد که از مرکز شهر آغاز می‌ شود در امتداد رودخانه اصلی شهر که در قسمت شمال‏ شرقی شهر واقع است به طول 4 کیلومتر همراه با بدیع ترین صحنه‌ های طبیعی ادامه داشته و پس از گذشت از کنار تفرجگاه ‌ها، کوه ‌ها، آبشارها و آب‌های همیشه خروشان به مسیر اصلی جاده برزک ـ کاشان ختم می ‌شود. چشمه ساران موجود در کنار جاده و آب‌های همیشه خروشان آنها در کنار طبیعت همیشه سبز اطراف آن جلوه‏ ای زیبا و وصف ناشدنی را ایجاد نموده است.
تفرجگاه چشمه احمدآباد :
این چشمه در نقطه شمال شرقی برزک و در حریم رودخانه فصلی برزک واقع است و دارای چندین چشمه جوشان می‏ باشد و در قسمت بالا دست آن دیواره سدی است که بر اثر رسوب طی سالیان متوالی پر شده و هم اکنون با رویش درختان بید و درختچه‏ های گز در بستر این سد منظره زیبایی را ایجاد کرده است.
این تفرجگاه که در 100 متری خیابان اصلی واقع است هر ساله گردشگران زیادی را به سمت خود جذب می‏کند. به دلیل وجود کوه در حاشیه جنوب شرقی تفرجگاه، گردشگران علاقه‏ مند به کوهنوردی نیز در کنار استفاده از مناظر بکر و طبیعی این تفرجگاه از ورزش کوه نوردی نیز بهره می برند.
آسیاب آبی سعدآباد و تفرجگاه جنب آن :
در قسمت جنوبی جاده سعدآباد، آسیاب آبی با قدمتی حدود 200 ساله به چشم می‏ خورد. این آسیاب آبی دارای تنوره ‏ای می ‏باشد که آب از بالا داخل آن ریخته و فشار آب این تنوره، سنگ‏های آسیاب به وزن 500 کیلوگرم را به حرکت در می‏ آورد و گندم را که در بین دو سنگ قرار می ‏گیرد خرد و آرد می ‏کند. شهرداری اقدام به مرمت و بازسازی و احیاء این آسیاب نموده و تفرجگاهی در جنب آن در حال ایجاد است. این تفرجگاه مورد استقبال بسیار زیاد گردشگران قرار گرفته است. این اثر در تاریخ 24 / 8 / 85  به شماره 16218 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

حمام دوره صفویه برزک کاشان :
یکی دیگر از میراث های فرهنگی شهر برزک، حمامی است که مربوط به دوره صفویه می‏باشد. این بنای کهن توسط فردی بنام سید حسن کاشانی ساخته شده است. برای گود برداری این حمام 10 متر زمین را کنده و این کار یک سال طول کشیده و بعد از 7 سال ساخت حمام به پایان رسیده است.
در ساخت این حمام از ستون های سنگی تراشیده شده یک پارچه استفاده شده و برای برپا کردن ستون ها و محکم کاری پایه ها از سرب و مخلوطی بنام ساروج که به صورت سنتی درست می ‏شده استفاده کرده اند. حمام دارای دو خزینه، دو حوضچه بنام استک و دو تخته سنگ برای نماز خواندن است. برای سوخت حمام از نفت سیاه استفاده می ‏کنند. این اثر در تاریخ 24 / 8 / 85  به شماره 16213 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

امامزاده سراج الدین ابن موسی بن جعفر برزک کاشان :
زیارت امامزاده سراج الدین ابن موسی ابن جعفر با قدمتی 500 ساله مربوط به دوران صفویه می ‏باشد و ساخت بنای اصلی این امامزاده را هنرمندان آن دوران به عهده داشته اند. بنای این امامزاده که بزرگترین امامزاده این شهر می باشد شامل دو بخش می باشد، بخش اصلی که هسته اولیه آن را تشکیل می دهد فضای دور مقبره امامزاده است که یک بنای 8 ضلعی با ضریح در مرکز آن همراه با گنبد خشتی که از درون (زیر آن) آئینه کاری شده است. در فضای بیرونی امامزاده قبرستان شهر وجود دارد که سنگ‏های قبر بسیار قدیمی گویای قدمت بالای این قبرستان است. این اثر در تاریخ 22 / 8 / 85  به شماره 16197 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

موزه مردم شناسی برزک کاشان :
قدمت این خانه که به موزه مردم شناسی برزک تبدیل شده است در دوره زندیه و با توجه به معماری سنتی محل ساخته شده که پس از خرید این بنا و تملک آن توسط شهرداری شهر برزک، تغییر کاربری یافته و به موزه مردم شناسی این شهر تبدیل شده است.
موزه مردم شناسی، در دو طبقه با حیاطی طویل و باریک و با شیبی ملایم از شمال به جنوب شکل گرفته است این بنا در بافت قدیمی شهر، ازجمله ویژگی های دیگر این بنای تاریخی به شمار می‏ رود‏. گردشگران در این موزه شاهد دستگاه های بافندگی قدیمی همچون دستگاه گلیم بافی، دستگاه چادرشب بافی، دستگاه قالی بافی، درب چوبی مسجد جامع و بیش از 450 اثر باقی ماند و قدیمی از گذشتگان هستند. این اثر در تاریخ 14 / 12 / 85  به شماره 17810 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب انبار سردل برزک کاشان :
این آب انبار در دوران پهلوی با سبک معماری سنتی محل ساخته شده است. بنای این آب انبار به سفارش ساکنین محل جهت استفاده عمومی توسط شیخ میرزا جلال مصطفوی و کربلائی حسینعلی که معماران برزکی بوده‏ اند ساخته شده و چون در محله سردُل (شهید رجایی) ساخته شده به همین نام معروف گشته است. این بنای تاریخی در تاریخ 24 / 8 / 85 در فهرست آثار ملی ایران به شماره 16205 به ثبت رسیده است.

خانه های قدیمی کاردان و موسوی برزک کاشان :
خانه تاریخی کاردان در دوره زندیه بنا گردیده و یکی از قدیمی ترین خانه های تاریخی شهر برزک به شمار می رود معمار آن استاد کربلائی عبداله عظیمی معروف به معمار عظیم بوده است. این خانه که از زمان ساخت تا کنون در مالکیت خاندان کاردان بوده به همین نام در بین اهالی شهر تاریخی برزک معروف گشته است. این بنای تاریخی که در بافت قدیم شهر استقرار یافته دارای کاربری مسکونی است و هم اکنون نیز از آن استفاده می ‏شود. این بنای تاریخی در تاریخ 24 / 8 / 86 به شماره 16314 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی موسوی نیز که در همسایگی خانه تاریخی کاردان قرار دارد یکی از قدیمی ترین خانه‏ های تاریخی این شهر است که در دوره زندیه و با الهام از معماری سنتی محلی ساخته شده و چون متعلق به خاندان موسوی بوده به همین نام نیز شهرت یافته است و در میان اهالی این شهر به نام منزل امام جمعه شهر برزک معروف گشته است. این بنای تاریخی در تاریخ 24 / 8 / 86 به شماره 16309 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران , تور

منتشر شده در 07 ارديبهشت 1395

بازدید: 2745

پارک جنگلی سیسنگان ( سی سنگان ) نوشهر در سال ۱۳۴۴ هجری شمسی توسط مرحوم مهندس سعیدی آشتیانی طراحی و ایجاد شد .

این پارک علاوه بر جاذبه های گردشگری و توریستی ، سیاست حفظ و حراست از گونه های نادر و حفاظت شده گیاه شمشاد را به طور جدی دنبال می کند . این پارک یک جنگل نمونه و طبیعی از جنگل های جلگه ای شمال ایران است که ترکیب و تنوع گونه های درختی آن جذابیت دارد . در این پارک جنگلی درختان بلوط با قطر بیش از دو متر و همچنین گونه های شمشاد و افرا دیده می شود و مساحت قابل توجه و در کنار دریا بودن ، به آن زیبایی کم نظیری داده است .

تنوع گونه ای و طبیعی بودن در پارک جنگلی سی سنگان ، در مقایسه با پارک جنگلی نور و موارد مشابه بیشتر است و اشکوب بندی بالاتری دارد این پارک که در ۲۷ کیلومتری جاده نوشهر به نور قرار دارد ، از شمال به دریای خزر ، از جنوب به سلسله جبال البرز ، از غرب به روستای توسکاتک و از شرق به روستای صلاح الدین کلا محدود می شود . مساحت این پارک در حدود ۶۰۲ هکتار است و زیستگاه انواع گونه های درختی ، درختچه ای خشبی و علفی و جانوری است.

پارک جنگلی سی سنگان با مساحت‪ هکتار در‪  شرق نوشهر واقع است و از نظر پوشش گیاهی و جذب گردشگر ، از پارک های شاخص کشور محسوب می شود . دارای آب و هوای مرطوب ، با زمستان ملایم و میانگین بارندگی سالانه ۱۱۰۰ میلی متر است پارک جنگلی سی سنگان یکی از بهترین و با ارزش ترین پارک های جنگلی شمال کشور است که بخشی از آن ذخیره گاه و بخش دیگر تفرجگاه در نظر گرفته شده است قسمت جنوبی پارک جنگلی سی سنگان بکر تر است و هیچ نوع مداخله پرورشی و قطع درخت در آن انجام نشده است به طور کلی محوطه پارک از نظر توزیع گیاهی به سه بخش ساحلی ، جنوبی و غربی تقسیم می شود

بخش ساحلی
در بخش ساحلی که به مساحت ۳۰ هکتار در حاشیه جاده کناره قرار دارد ، درختان و درختچه هایی همچون توسکا ، لَرگ ، بلوط ، آزاد ، انجیر ، داغداغان ، انار ، ازگیل ، شیردار ، جَل ، خُرمندی ، توسکای قشلاقی ، سرخ ولیک ، نمدار ، شب خسب ، گوجه جنگلی ، ازگیل و گلابی جنگلی ، توت ، بلند مازو ، پلت ، اُوجا ، انجیلی ، سیاه تَلُو ، سیاه ال و سیاه اربه دیده می شود .

بخش غربی
در بخش غربی جامعه بلوط – ممرزستان و در حد انتهای غربی و قسمتی از جنوب پارک ، جامعه انجیلی – ممرزستان و جامعه بلوط – ممرزستان در مرز تیپ ها با شمشاد ، آمیخته است.گیاهان بوته ای و علفی این بوستان شامل بنفشه سه رنگ ، پونه ، پرسیاوشان ، نگون سار ( سیکلامن ) ، داردوست ، پامچال ، سرخس ، زنگی دارو ، مَتامَتّی ( گل راعی ) ، جَگن ( کارکس ) ، اَزمَلَک ، تیره گندمیان ، کنگر ، پنیرک ، پیچک ، همیشک ، شبدر ، کوله خاس ، نیلوفر ، یونجه و تمشک است .
گونه های جانوری
در این پارک پستاندارانی چون شُوکا ، مَرال ، خرس قهوه ای ، پلنگ ، روباه ، گربه جنگلی ، گراز و شغال دیده می شود . دوزیستانی چون غوک و وزغ و سمندر و خزندگانی چون انواع مار ، از دیگر جانواران پارک جنگلی سی سنگان هستند .
امکانات
اکنون دو ورودی با پنج نگهبانی ، یک اتاقک اطلاعات ، دو دستگاه واحد مسکونی ، فروشگاه ، پناهگاه بزرگ ، محوطه خورگشت ( پیک نیک ) ، محوطه اردو ( کمپینگ ) ، پارک کودک ،‪  دستگاه سرویس بهداشتی با‪  دهانه ، سکوی آبخوری و ساختمان نمایشگاه دائم منابع طبیعی در پارک سی سنگان وجود دارد

 رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران , تور

منتشر شده در 22 فروردين 1395

بازدید: 2944

پشت پیچ‌وخم‌های جاده‌ی چالوس، طبیعت بکر و دست‌نخورده‌ای خوابیده است که به ذهن کمتر کسی خطور می‌کند که می‌تواند به آن وارد شود. یکی از همین طبیعت‌های بکر، آبشار «هریجان» است که آب پرخروش آن از دل رشته‌کوه‌های البرز سرچشمه می‌گیرد.
در 100 کیلومتری جاده‌ی چالوس به سمت شمال، یک فرعی خاکی وجود دارد که شما را به منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی هریجان هدایت می‌کند. در همان ابتدا، تابلوی «ورود بدون داشتن مجوز اداره محیط زیست چالوس ممنوع» دیده می‌شود؛ این تابلو به تورهایی که گردشگران را به این منطقه می‌آورند، هشدار می‌دهد و این سوال را ایجاد می‌کند که آیا همه‌ی تورهای تورهای گردشگری، واقعا این مجوز را می‌گیرند؟!
تا رسیدن به روستا و آبشار هریجان باید مسیر پنج کیلومتری جاده‌ی خاکی را پیچید و کوه را دور زد. به‌نظر می‌رسد روستا ساکنان زیادی ندارد، چون «سکوت» در این منطقه فریاد می‌زند و اثر چندانی از رد پای انسانی نیست و به همین دلیل، اثری هم از زباله نیست.
در سمت غرب روستا، پرچین کوتاهی از سنگ وجود دارد و صخره‌ی بزرگی که به‌سختی می‌توان ردی از آبشار را در آنجا دید. دشت اطراف نشان می‌دهد که فصل زنبق‌ها تمام شده و فقط برگ‌های‌شان باقی مانده است، اما چند گل‌ شقایق بزرگ توجه را جلب می‌کنند.

سنگ‌های متلاشی‌شده نیز خبر از زمستان‌های سخت این منطقه می‌دهند. هر قدمی که برمی‌دارید، خرده‌سنگ‌ها از زیر پا فرار می‌کنند و چیزی شبیه بهمن سنگ، راه می‌افتد. صدای پای آب از زیر سنگ‌ها مسیر اصلی را نشان می‌دهد. بین راه، گل‌گاوزبان و بابونه هم روییده‌اند، از چهره‌ی گاوهایی که کنار آب ایستاده‌اند، می‌توان فهمید که از عطر پونه‌های خودرویی که می‌خورند، سرمست‌اند.
حداقل بعد از نیم ساعت پیاده‌روی سخت و بدون استراحت، به طبقه‌ی اول آبشار می‌رسید، البته در برخی مواقع هم می‌توان از جای پای گاوها که به ابتدای آبشار صعود کرده‌اند، مسیر را پیدا کرد.
بعد از دقایقی پیاده‌روی، هنگامی که روی‌تان را به دشت و منظره‌ی روستا برمی‌گردانید، سد تازه ساخته‌شده‌ی «سیاه‌بیشه» را می‌بینید که تلاش می‌کند در آن همه زیبایی، خودی نشان دهد. مه نیز می‌خواهد کم‌کم کل دشت را بگیرد.
صدای پرندگان از جمله شاهین‌ها شنیده می‌شود که تعدادشان کم هم نیست و با بال‌های باز بالای آبشار می‌چرخند و سکوت دشت را می‌شکند. با حالت سرمست به عرش می‌رسیم؛ اما رفتن به بالاتر ممکن نیست. بهتر است همچنان پای هیچ انسانی به طبقات بالاتر آبشار هریجان نرسد تا حیوانات منطقه از جمله کبک، شاهین، بز، پلنگ، خرس و … با خیال آسوده در منطقه‌ی حفاظت‌شده‌شان روزگار بگذرانند.

@ رضا نورمحمدی - عطیه مومنی

منتشر شده در 22 فروردين 1395

بازدید: 2483

پارک جنگلی النگدره گرگان در ۵ کیلومتری جنوب غربی گرگان در مسیر جاده ناهار خوران قرار گرفته است
 
جنگل النگدره به عنوان یکی از 7 منطقه نمونه گردشگری کشور و همچنین پارک جنگلی شاخص شمال کشور انتخاب و معرفی شده است.

داخل پارک النگدره، جاده ای آسفالته وجود دارد و هر کجای ان که بخواهید می توانید بنشینید و از طبیعت بی نظیر آن بهره ببرید .پارک جنگلی النگدره به مساحت ۱۸۵ هکتار و در ۵ کیلومتری جنوب غربی شهر گرگان در مسیر جاده ناهار خوران قرار گرفته است.
 
آب و هوای این منطقه حداقل ۱۰ درجه خنک تر از نقاط شهری و پرجمعیت است . پارک جنگلی النگ دره ، در دامنه جنگل های انبوه شمالی قرار دارد که با درخت‌هایی همچون انجیلی و ممرز، توسکا، لرگ، افرا، بلوط، بید، شیردار و خردمندی پوشیده شده، یک رودخانه و چندین چشمه‌ی زیبا نیز دارد و تقریباً در تمام فصول سال پذیرای گردشگران و طبیعت‌دوستان زیادی است. در بهار و تابستان هوای خنک و مطبوع جنگل، در پاییز رنگ‌آمیزی زیبای درختان و در زمستان پوشش چشم‌نواز برف و همچنین برف‌بازی، طبیعت‌دوستان را به سمت خود فرامی‌خواند.

امکانات موجود در پارک النگدره شامل برق رسانی ، سرویس های بهداشتی ، جاده آسفالته ، نمازخانه ، پارک کودک ، زمین ورزش ، ساختمان های نگهبانی ، منطقه کمپینگ و پیک نیک است.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران , تور

منتشر شده در 06 فروردين 1395

بازدید: 2779

پیکره سنگی بابا داوود عنبران در استان اردبیل معروف به ابوالهول ایران و نگهبان دریای مازندران ظرفیت گردشگری تاریخی و طبیعی بی نظیر با قابلیت جهانی است که تا اکنون به دلایل نامشخص، مهجور مانده و معرفی نشده است.
پیکره سنگی بابا داوود عنبران در ۴۰ کیلومتری شهر اردبیل و در شهر عنبران از توابع شهرستان نمین واقع شده‌است. ارتفاع این پیکره بی نظیر حدود ۲۰ متر بوده و به شکل انسانی که به روبرو نظاره گر می باشد، تشکیل شده‌ است.

این پیکره شبیه مجسمه ابوالهول در مصر بوده و برغم عدم معرفی و پرداخت در مولفه های گردشگری هر ساله پذیرای گردشگرانی است که به آثار باستانی، طبیعی و تاریخی علاقمند هستند.
گروهی از دانشمندان و ایران شناسان این تندیس را همان نگهبان دریای مازندران می‌دانند که در شبرنگ نامه، کتاب حماسی سده هفتم هجری از آن یاد شده است. چنانچه در این کتاب آمده:
به راه اندرون کوههای بلند                          فرازش یکی کهنه سنگ نژند
 زبر کوه بیند کران تا کران                             نگهبان دریای مازندران
 با طی مسافتی حدود یک کیلومتر از شهر عنبران به سوی روستای مرزی و تاریخی "عنبران علیا" در دره معروف به "تانگی" بالاتر از چشمه "خان بلاغی" بر بلندای تپه‌ای معروف به بابا داوود پیکره عظیم و ابوالهول ایران قرار دارد که یادآور پیکره سنگی ابوالهول مصر است.
این پیکره سنگی جلوه گر سیمای نیم تنه انسانی است غول پیکر که در کنار آن تمساحی عظیم الجثه آرمیده است، در دامنه این بنای حیرت انگیز غاری بزرگ قرار دارد که بر اهمیت اکوتوریسمی این مجموعه دیدنی می افزاید.
این پیکره دارای برجستگی هایی شبیه چشم، دهان و چانه انسان است و وجود آن طبیعی به نظر می رسد که در اثر فرسایش به این شکل در آمده است، ولی نقش انسان در حالت دادن به پیکره را نیز نمی توان نادیده گرفت.
به گفته کارشناسان در اطراف این پیکره که در کنار رودخانه روستای عنبران واقع شده زیارتگاهی وجود داشته که به مرور زمان از بین رفته است. همچنین یک شکاف غار مانند سنگی موسوم به "چله خانه بابا داود" در پایین دست پیکره سنگی دیده می شود.

در اعتقادات و باور های مردم عنبران و نمین پیکره سنگی "بابا داوود" جایگاهی عمیق در تاریخ فرهنگ و تمدن این سرزمین داشته که جدای از تاریخ و فرهنگ غنی عنبران و سرزمین بزرگ تالش نیست.
اینجا منطقه ای است که به هر سو بنگریم انگار بریده تاریخ ایران زمین مانند زبان باستانی، گورهای متعلق به دوران پیش از اسلام، روستاهای مخروبه، لباس های محلی، زیارتگاه ها و... در این موزه بکر و دست نخورده برای نسل هزاره سوم به ودیعه نهاده شده است.
این منطقه به جهت دنج و آرام بودن بزرگانی از اولیا الله را در خود پرورش داده که به سیرو سلوک و عبادت و چله نشینی و راز و نیاز بدون تکلف و ریا با یگانه هستی بخش عالمیان پرداخته اند به همین جهت بعد معنوی این مکان ارجهیت بیشتری دارد بطوری که اهالی برای ادای نذرو قربانی خود به آنجا مراجعه می کردند.
احاطه این پیکره سنگی توسط کوه های سر به فلک کشیده همانند قلعه ای طبیعی سترگ بر افسانه ای بودن آن دامن می زند به جهت وجود آثاری از آبگیر و سد در قسمت شمالی پیکره اهالی اعتقاد دارند این مجسمه به دلیل شباهت به صورت انسان توسط اجدادشان تراشیده شده تابه شکل کنونی در آمده است.
شواهد موجود در اطراف پیکره بیانگر اطراق افرادی در کنار آن برای مدتی طولانی بوده که آثاری را از خود بجای گذاشته اند اما برای یک نتیجه گیری علمی تکیه بر آرا و نظر عامه مردم نمی تواند ذهن کنجکاو گردشگران را آرام کند.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران , تور

منتشر شده در 15 بهمن 1394

بازدید: 3386

 بندر انزلی، یکی از شهرهای زیبای شمال ایران است که هر سال پذیرای میلیون ها توریست است، جاذبه های دیدنی زیادی دارد و در کنار کمیت، تنوع دیدنی هایش هر گردشگری را به چند روز ماندن در انزلی تشویق می کند.

بندر انزلی یکی از دیدنی ترین شهرهای استان گیلان هم به جهت طبیعی و هم معماری های دیدنی است. انزلی دومین شهر گیلان با فاصله 40 کیلومتری (نیم ساعته) از رشت و پنجمین بندر فعال اقتصادی کشور محسوب می شود.


 چرا انزلی؟
درباره وجه تسمیه این بندر زیبا نظرات مختلفی وجود دارد. گروهی معتقدند هنگامی که آخرین فاتحان عرب با گذر از کوه های البرز سرانجام به انزلی رسیدند، دستور پیاده شدن و فرود آمدن نهایی را به سربازان خود دادند و نام انزلی از فعل انزل به معنای فرود بیا آمده است. برخی نیز آن را تغییر یافته لغتی روسی به معنای «بمان» می دانند اما نزدیکترین حدس به منطق، به معنی لنگرگاه اشاره می کند (انزل به معنای لنگر)، همچنین در برخی متون یونانی برکه و مرداب با اسامی آنزالیا و انزلیوس خوانده شده اند که احتمال ریشه گرفته نام انزلی از واژه های یاد شده باشد نیز منتفی نیست. به عنوان آخرین داستان در این زمینه جالب است بدانید که موسسان اولیه شهر را دو برادر به نام انزل خان و غازان خان می دانند که در عین رقابت بنای این دو شهر را گذاشتند.

در سفر به انزلی دیدن برخی از آثار را نباید از دست داد، در ادامه به تعدادی از آنها اشاره می شود:

تالاب انزلی
تالاب انزلی به باور کارشناسان محیط زیست یکی از بزرگترین و جالبترین تالاب های دنیا از نظر تنوع زیستی است و در ساحل جنوب غربی خزر و در غرب دلتای سفید رود، در جنوب شهر انزلی واقع است. این تالاب با وسعتی در حدود 280 کیلومتر مربع مربع و عمق 1.5 تا 2.8 متری و جزایر کوچک و بزرگی که سر از آن بیرون آورده اند.

بهشت اروپایی ایران
در زمستان میزبان انواع پرنده های دریایی به ویژه قوهای سفید، غاز، اردک، مرغابی، چنگر و دیگر پرندگان مهاجر است. یکی از جذابیت های بی نظیر تالاب انزلی، نیلوفرهای آبی است که در سراسر تالاب به چشم می خورد. نیزارها و لاله دریایی نیز در حاشیه تالاب مناظری دیدنی در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دهد. قایق سواری بر پهنه مرداب یکی از مفرح ترین لحظات سفر به بندر انزلی است.


موج شکن
موج شکن انزلی که برای جلوگیری از آسیب رساندن موج های دریا به کشتی ها و قایق ها ساخته شده، اکنون به محلی برای تفریح تبدیل شده است. تقریبا هر بازدیدکننده از انزلی یک عکس یادگاری در کنار موج شکن دارد.


 در سال 1274 ساخت موج شکن غازیان و انزلی آغاز شد و 1293 کار ساخت آن به پایان رسید. موج شکن ها روی تیرهای چوبی که در کف دریا تعبیه شده اند ساخته شده و در سال های اخیر مورد مرمت قرار گرفته اند.


پل های انزلی
در گذشته که غازیان و انزلی دو شهر جدا از هم بودند، رفت و آمد بین آن دو از طریق قایق انجام می شد. در سال 1314پل های انزلی و غازیان به منظور اتصال این دو مکان آغاز شد. پل فعلی با جلوه هایی از گذشته خود به صورت بتونی ساخته شده است. گفته می شود در گذشته یکی از دهانه های آن متحرک بود.

برج ساعت
این برج که یکی از قدیمی ترین بناهای انزلی است و هنوز از آن استفاده می شود، پشت بازار سپه و میدان انزلی واقع شده است. ظاهرا این برج به دستور خسروخان گرجی، حاکم ناصرالدین شاه در انزلی در سال 1194 شمسی ساخته شده است.


 این برج آجری 28 متری با چراغ روغنی اش به منظور دیده بانی و همچنین راهنمایی کشتی ها ساخته شده و پس از آن که در سال 1307 بازسازی شد در هر چهار طرف آن ساعتی نصب شد و از آن پس نامش را برج ساعت گذاشتند. این برج از فاصله چندین کیلومتری قابل مشاهده است.

بلوار ساحلی
از آنجا که بندر انزلی از سالیان دور با روسیه تزاری هم مرز بوده و رفت و آمدهای بسیاری بین شهرهای هم مرز با انزلی صورت می گرفته حال و هوایی اروپایی داشته که نشانه های آن را در معماری شهر می توان مشاهده کرد.


بلوار انزلی
پارک بزرگی که در امتداد تالاب وجود دارد با وسعت 3500 متری در سال 1305 ساخته شده است. در شمال این بلوار دو موج شکن معروف انزلی چشم اندازی زیبا ایجاد کرده اند. در حاشیه جنوبی آن امروز غرفه های چای و قلیان در تمام مسیر وجود دارد که محل تجمع جوانان، خانواده ها و گردشگران خصوصا در شب های تعطیل است.

 کاخ انزلی
در فاصله دو پل انزلی و غازیان، کاخ سلطنتی انزلی در وسعتی نزدیک به 1500 متر در کنار ساحل دیده می شود. این کاخ در فاصله سال های 1308 تا 1314 و پس از حادثه آتش سوزی کاخ خوشتار یا در کنار کاخ اصلی ساخته شد.
کاخ خوشتاریا خود متعلق به تاجر روسی بوده که برق را به ایران آورده است. کاخ امروز به موزه نظامی نیروی دریایی تبدیل شده که انواع سلاح گرم و سرد از زمان صفویه به بعد را در معرض تماشا قرار می دهد.

 حافظیه انزلی
در بالای بلوار ساحلی انزلی و در کنار بنای شهرداری، بنایی سفید رنگ شبیه حافظیه شیراز قرار دارد. این بنا در سال 1311 به سفارش شهرداری و توسط گروهی از مهندسان آلمانی احداث شد. پیش از این، مکان برگزاری کنسرت های موسیقی بوده و هنوز هم به دلیل شباهتی که با حافظیه دارد به همین نام خوانده می شود. اکنون از این محل در کنار جذابیت گردشگری به عنوان مکان برگزاری نمایشگاه های کوچک نقاشی و صنایع دستی استفاده می شود.

کشتی میرزاکوچک خان جنگلی
این کشتی تنها شناور سواحل شمالی کشور است که برای مقاصد تفریحی مورد استفاده قرار می گیرد. صرف یک وعده همراه با موسیقی و عبور روی آب های تالاب انزلی و دریای خزر تجربه ای است که ارزش امتحان کردن دارد.

چی بخوریم؟
سفره گیلانی خیلی معروف است اما سفره انزلی چی ها هم شهره عام و خاص شده است. غذاهای دریایی و فصلی که با سبزی های محلی طبخ می شود، به همراه کباب های خوشمزه، تنها بخشی از سفره مردمان انزلی است. معروفترین غذایی که در انزلی می توانید میل کنید، فسنجان است. این خورش تقریبا مانند بقیه فسنجان ها تهیه می شود با این تفاوت که مزه غالب آن ترشی است. رب انار فسنجان شمالی باید از نوع ترش آن باشد؛ همچنین فسنجان سنتی انزلی را به جای مرغ با گوشت چرخ کرده با مرغابی درسته می پزند.
از انواع کباب های لذیذ، توصیه می شود در انزلی ترشه کباب را امتحان کنید که گوشت راسته گوسفند یا گوساله است که در سُسی شامل گردوی چرخ کرده، رب انار، پیاز، چوچاق و جعفری برای نصف روز خوابانده شده است. انواع ماهی شمالی با بهترین طبخ در انزلی پیدا می شود اما ماهی سوف (در فصل) ماهی سفید و اوزون برون بهترین گزینه ها هستند. بهترین بشقاب پیش غذای انزلی شمال اشپل، گردو و باقالاست. بورانی بادمجان، زیتون و سیر ترشی را در کنار غذا فراموش نکنید. کال کباب، ترشه شامی و خورش از دیگر خوراک های خوشمزه انزلی هستند.

چی بخریم؟
شنبه بازار انزلی از 70 سال پیش تاکنون به شکل هفتگی در خیابان میرزا کوچک خان برگزار می شود. در این بازار که محل تجمع انزلی چی ها و مردم روستاهای اطراف است، همه نوع جنسی عرضه می شود؛ از مرغ و جوجه زنده، تا انواع سبزی های محلی، انواع ترشی تا کفش و لباس و ابزار کشاورزی.
از مراکز خرید دیگر شهر می توانیم از بازار انزلی واقع در خیابان پاسداران و بازار پردیس در خیابان مطهری نام ببریم.
بازار ساحلی که محل فروش صنایع دستی است نیز در بلوار ساحلی قرار دارد. بازار گیلار غازیان و بازار سپه در خیابان سپه نیز از دیگر مراکز خرید شهر هستند. مرغوبترین سوغات انزلی را که شامل انواع ماهی، سبزیجات محلی، سیر ترشی و زیتون است را در شنبه بازار می توانید تهیه کنید. حلوا عسلی، کاکا و نباتی همدر اکثر قنادی ها و سوغاتی فروشی ها قابل دسترس هستند. مرواریدبافی، رایج ترین صنایع دستی انزلی است که آن را هم می توانید از بازار هفتگی و مراکز فروش سوغات تهیه کنید.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران

منتشر شده در 28 آذر 1394

بازدید: 4105

 وارد شهر ماسال که می شوید، بلوار بلندی پیش رو دارید که تا انتهای آن باید بروید؛ آن هم در نقطه ای که شنبه بازار ماسال در آن قرار دارد و از همین سمت است که جاده ییلاقات ماسال آغاز می شود.


از هر کس بپرسید، باید 25 کیلومتر تا انتهای جنگل پیش بروید که در ارتفاع 2500 متری قرار دارد و آغاز ییلاقات دلچسب ماسال است. جالب این است که در همان ابتدا، خانه های چوبی کوچکی قرار دارند که برای مسافران، حکم هتل را دارند. درواقع، بهترین محل برای ماندن را اجاره می دهند و تجربه متفاوتی برای شما رقم می زنند.

آخرین ییلاق ماسال، دهکده بسیار زیبای «اولسبلانگاه» است که با وجود فاصله کمی از شهر ماسال، 1200 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و تا اواخر مهرماه، بهترین زمان برای سفر و گشت و گذار به شمار می رود. جاذبه های معماری سنتی، وجود جنگل های سرسبز هیرکانی، با آبشارهای دیدنی و هوای پاکیزه و خنک، انگیزه هایی قوی برای تجربه در این بهشت کوچک با هوای مه آلود پاییزی است. جنگل  های ییلاقات «اولسبلانگاه» در دامنه هایی است که گاهی شیب بسیار زیادی دارند. در مسیر جاده، یک میدان بزرگ بیضی شکل در کنار مسجد جامع، نقطه شروع مسیرتان است. وارد جاده که می شوید، بعد از 15 کیلومتر، پیچ های تند و تیزی وجود دارد که با احتیاط کامل و در ساعات روز، پیش می روید تا به ییلاق اولسبلانگاه برسید.

از همان ابتدای ورود به این ییلاق، منظره بسیار زیبای خانه های چوبی در میان جنگل مه آلود با درختانی مانند آلو جنگلی، فندق و راش، همه را مجذوب می کند. پیاده روی در میان درختان و خانه ها و رفتن به بالاترین نقطه دهکده و تماشای شهر ماسال از دوردست، همه و همه لذت بخش است، اما اگر با راهنمایی بلدهای محلی، کوهپیمایی سبکی در مراتع «آلاله پشت» داشته باشید، با یک تیر دو نشان زده اید؛ هم ورزش کرده اید و هم محل شهادت میرزا کوچک خان جنگلی را دیده اید.


اگر هم کوهنورد حرفه ای هستید، می توانید به قله زیبای «خندیله» صعود کنید. استقبال بسیار زیاد مسافران و تورها از این دهکده ییلاقی، علاوه بر امکانات فراوان، چند مغازه هم خواهید دید و مشکلی از این بابت نخواهید داشت. حتی انتهای این ییلاق، به مسیری خواهید خورد که تا گردنه «گیلوان» پیش می رود و نهایتا به مسیر خاکی «ماسوله به خلخال» منتهی می شود.

در خانه های چوبی که محل اقامت تان است، می توانید تنقلات مختلف و شیر و ماست محلی هم بخرید، اما برای خرید مواد غذایی یا خریدهای اساسی، روی این منطقه حساب باز نکنید.


ماسال، سرزمین آبشارهای بلند، ییلاقات شگفت انگیز در میان جنگل های سبز و رودخانه های پرخروش در کنار غارهایی است که هر کدام تابلوی زیبای طبیعت را به رخ می کشند. ماسال در قدیم «رودکنار» نامیده می شد و محل تشکیل شنبه بازار کنونی بوده است.

 
وجود رودخانه در میانه شهرستان ماسال، زیبایی این منطقه را دوچندان کرده است. رودهای «خالکایی» ماسال و «رود مرغک» شاندرمن در کنار آن، رودخانه های مهم ماسال به شمار می روند؛ در حالی که رودخانه بسیار زیبای «خالکایی» از قله مرتفع و 3150 متری شاه معلم سرچشمه می گیرد و پس از طی 40 کیلومتر، از داخل شهر ماسال عبور می کند. این رودخانه ها، از قابلیت کایاک سواری هم برخوردارند و «پارک ساحلی» ماسال هم محل مناسبی برای اتراق گردشگران در کنار در کنار رودخانه «خالکایی» است.

اگر به ماسال سفر کردید، حتما از آبشارهای آن هم دیدن کنید؛ آبشارهایی از قبیل آبشار «ویوز» در مجاورت منطقه ییلاقی النزه در شاندرمن، آبشار «خون» با ارتفاع بیش از 15 متر، آبشار «تولی نساء» و آبشار «رامینه» و همچنین غارهایی همچون غار باستانی خندیله پشت، غار چسلی و غار کلچال که تمام زیبایی های غارهای گیلان را در خود جمع کرده اند. در عین حال، دیواره سنگی «اسبه ریسه» ماسال دارای یکی از صخره های بلند سنگ نوردی کشور است که می تواند مسابقات بزرگ ملی، منطقه ای و حتی جهانی در آن برگزار شود. این دیواره سنگی، نه تنها فرصت سنگ نوردی را به حرفه ای های این ورزش می دهد، بلکه امکان کایاک سواری را هم در اختیار قایقران هایی قرار می دهد که دوست دارند در رودخانه خروشان پایین صخره هم ورزش کنند.

 

 ماسال بقعه های زیارتی فراوانی دارد که بسیار دیدنی است. بقعه آقا سید مهرعلی و آقا سید رضا علی، پسران امام موسی کاظم (ع) در روستای زیبا و زیارتی شالماء در 12 کیلومتری شهر ماسال، بقعه «چسلی» وقاع در روستای چسلی در فاصله 14 کیلومتری مرکز شهر، بقعه «میرباقر» در روستای وردم، بقعه «سید ابوجعفر» واقع در روستای درخانه، بقعه ابوجعفر واقع در روستای گیله سرا، بقعه سید ابوالقاسم بن موسی بن جعفر «ع» واقع در روستای سراکه، بقعه آقا سیدرضا واقع در روستای دلیجان شاندرمن، بقعه امامزاده شفیع شاندرمن واقع در 7 کیلومتری بازار جمع و بقعه آقا سید ابراهیم واقع در روستای قران، از جمله اماکن زیارتی ماسال هستند.



در بازار محلی ماسال  

  بازار روز ماسال در انتهای بلوار اصلی شهر قرار دارد که محله ای کوچک، اما دیدنی است. خاصیت بازار روز ماسال که شنبه بازار آن معروف است، به دیگر بازارهای روزانه محلی که در مناطق مجاور برپا می شود، این است که برخلاف اغلب بازارهای محلی که از اجناس چینی پر شده اند، می توانید جنس های اصل محلی و سنتی خریداری کنید.


چند نکته
به دلیل این که در منطقه ییلاقی ماسال، نان به شکل معمول پخت نمی شود و در آن حوالی فروشگاهی هم وجود ندارد، باید حتما از شهر ماسال نان بخرید و با خود ببرید.

در این فصل سال هم حتما لباس گرم همراه داشته باشید. چون اواسط آبان زمان بارش در این ییلاقات است. هم چنین در صورت بارندگی و بارش برف، بهتر است زنجیر چرخ با خود همراه ببرید. ارتفاعات منتهی به اولسبلانگاه، حتی در فصل گرم، اقیانوسی از مه می شود. اما در فصل سرما بیشتر باید مراقب بود. در عین حال، برای آن که سالم به مقصد برسید و از زیبایی های جاده لذت ببرید، بهتر است در جاده آرام برانید. اگر با خودروی شخصی قصد سفر دارید، از سالم بودن برف پاک کن ها و دیگر وسایل مطمئن شوید. چراغ قوه را هم در این سفر فراموش نکنید.

زیبایی های «گسکر» را فراموش نکنید
طبیعت گردی در شهری که دیگر مدفون نیست!   

شهر تاریخی «گسکر» از باشکوه ترین آثار تاریخی به جای مانده در استان گیلان است.


یک سفر کوتاه پر از جنگل، کوه، غار و کلبه های روستایی! برای چنین سفری شاید هیچ مقصدی به اندازه سفر به گیلان و هیچ زمانی به اندازه این روزها مناسب نباشد؛ استانی که اگر دیدنی ترین طبیعت بکر ایران نباشد، بدون شک یکی از دیدنی ترین جاذبه های طبیعی کشور به شمار می رود.

گیلان در پاییز، رویایی ترین آب و هوای خود را تجربه می کند؛ آب و هوای خنکی که در آن نه خبری از هوای مرطوب و شرجی و دم کرده است و نه طبیعت یک دست و سرسبز این منطقه. شما در پاییز گیلان رنگین کمانی از رنگ هایی را می بینید که ذهنیت تان را درباره سرسبزی گیلان عوض خواهد کرد! به تمام اینها ،مه غلیظ و ابرهایی که در ارتفاعات تا زیر پای شما می رسند را اضافه کنید تا متوجه شوید که چرا سفر به گیلان در پاییز می تواند بهترین تجربه طبیعت گردی شما باشد. «گسکر» بزرگ ترین شهر مدفون شده و بی نظیر تاریخی شمال کشور با قدمت یک هزار و 200 سال، سر از جنگل های «هفت دغنان» صومعه سرا بیرون آورده است.

شهر تاریخی و مدفون «گسکر» در منطقه «گسکرات»، از مهم ترین و باشکوه ترین آثار تاریخی به جای مانده در استان گیلان است که به دلیل موقعیت راهبردی و بی نظیر آن . از مهم ترین جاذبه های تاریخی شمال کشور محسوب می شود. «گسکر» در 23 کیلومتری صومعه سرا و حد فاصل شهرستان های ماسال، شاندرمن و تالش قرار دارد که از دوره قاجاریه به بعد، شهری مدفون و فراموش شده و گمنام به شمار می رفت.

در دهه 83، با آغاز پژوهش های باستان شناسی در کوهپایه ها، جلگه ها و مناطق کوهستانی گیلان، به تدریج شهر بزرگ «گسکر» در صومعه سرا نمایان و شناسایی شد. در آن زمان با کشفیات تازه ای که صورت گرفت، بالغ بر 75 درصد از آثار و بناهای شهر تاریخی و مدفون شده گسکر نیز در منطقه جنگلی «هفت دغنان» مورد شناسایی قرار گرفت.

اگر صبح زود در کوهپایه های زیبای «صومعه سرا» از خواب بیدار شده باشی، هرچه بیشتر شهر صنوبر و ابریشم را درک می کنی؛ صومعه سرا خاستگاه بهترین و مرغوب ترین ابریشم ایران است، از این رو از سالیان دور ،این شهر را سرزمین ابریشم ایران می شناسند.

این شهر از جنوب به فومن، از شمال به انزلی، از شرق به رشت و شفت و از غرب به رضوانشهر و پونل محدود شده است. پس از عبور از «فومن» و جاده ای که درختان بلند چنار در اطراف آن دیده می شود، به «صومعه سرا» می رسید. در روستای «چمن قال» صومعه سرا، درختی با 500 سال عمر، هم چنان سرزنده و استوار، خود را به رخ می کشد. این درخت که از گونه مقاوم آزاد است، به نمادی از ایستادگی و سرزندگی مردم صومعه سرا تبدیل شده است. قطر تنه این درخت در فاصله یک متری ریشه، 7 متر و نیم و در قسمت میانی، حدود 4 متر است.

بنا به گفته ریش سفیدان محلی، این درخت روزگاری نقش فانوس دریایی را برای قایق های کوچک و ماهیگیران تالاب صومعه سرا ایفا می کرد. در آن روزگار، مردم روستا با آویزان کردن فانوس بر روی شاخه های این درخت، به ماهیگیران و کشتی ها برای یافتن ساحل کمک می کردند.

رضا نورمحمدی , عطیه مومنی , گردشگری , ایرانگردی , هتل , بلیت , رستوران , تور

منتشر شده در 02 آبان 1394

بازدید: 4594